Yanıbaşımdaydın!
Nasılda farketmemişim?
Hep görüyorum ,hep biliyorum sanmıştım.
Oysa nasıl da körmüşüm.
Hep başkaları yaratsın diye beklemiştim.
Belki ondandır bu acemiliğim.
Oysa inanmak lazımmış kendi gücüne.
Bak burdayım işte, ben yarattım.
Bunu görmelisin, o benim işte.
Tam burdayım, bunu bilmelisin.
Çünkü sen sevgili yaşam,
Sen benim küçük mucizemsin.