Karnımdaki kelebekler

Anlamsız bir boşluk hissi yine uykumu kaçıran,
Peki ya bu karnımda uçuşan kelebekler?

Hüzün.

Hüzün 

İlk defa dokunmak istedim bugün,
İlk defa teninin kokusunu duymak.
Bu kadar yakınken, elimi uzatsam dokunabilecek iken
Bu denli uzak oluşun ilk defa acıtıyor canımı.
Ve yine yükseliyor içimden o sessiz çığlık,
Senden nefret ediyorum.

huzur

penceresinden ağaçları görebileceğim bir odası bulunan akıl hastanesinde kendime ait yer, biraz huzur ve bir bardak da çay istiyorum.

küçük mucizem

Yanıbaşımdaydın!
Nasılda farketmemişim?
Hep görüyorum ,hep biliyorum sanmıştım.
Oysa nasıl da körmüşüm.
Hep başkaları yaratsın diye beklemiştim.
Belki ondandır bu acemiliğim.
Oysa inanmak lazımmış kendi gücüne.
Bak burdayım işte, ben yarattım.
Bunu görmelisin, o benim işte.
Tam burdayım, bunu bilmelisin.
Çünkü sen sevgili yaşam,
Sen benim küçük mucizemsin.

Üşengeçlik.

Üşengeçlik bir minder sporudur. Oturursun , bazen de yayılırsın.

sevinmem de üzülmem de !

Doğumlara sevinmediğim gibi ölümlere de üzülmem. arsızlık işte.

Herşeyi yapabilirim, hiçbirşeyi yapmam.

Üşeniyor muyum neyim. Bazen bir enerji geliyo bekliyorum geçsin diye. Bazen çabuk geçmiyo hayaller falan kurduruyo , detaylanıyor herşey , herşeyin ayrıntısı daha da belirleşiyor. sonra kapıyorum gözlerimi geçsin diye. Geçiyo. Üşeniyorum lan. Herşeyi yapabilirim, hiçbirşeyi yapmam. Felsefe bu aga.